Dla salezjanów historia pobytu w Sułowie rozpoczęła stosunkowo niedawno, gdy przybyli, aby prowadzić duszpasterstwo na ziemiach, na których osiedlała się ludność przesiedlona ze wschodnich ziem Polski po drugiej wojnie światowej. Na początku krótki wstęp o historii Sułowa.
Historia Sułowa
Sułów to wieś położona na Dolnym Śląski, na terenie kompleksu Stawów Milickich, nieopodal rzeki Barycz. Największym atutem tego miejsca jest jego bogata historia i tradycja. W Sułowie krzyżują się tu drogi do Milicza, Rawicza, Żmigrodu i Trzebnicy. Nazwa słowiańska Sułowa brzmiała „Żuława”. W dokumencie z 1351r. (bulla papieska) wymienia się ja jako Sułów. Legenda głosi, że nazwa Sułów pochodzi od szlaku solnego wiodącego z północy przez Wielkopolskę do Wrocławia.
Wojna 30-letnia spowodowała zniszczenia w osadzie. Na drodze do Miłosławic blisko Sułowa w 1645r. doszło do starć Austriaków ze Szwedami, którzy popierali ewangelistów. Na pamiątkę owej bitwy pagórki te noszą nazwę Górki Szwedzkiej.
Od roku 1694 Sułów posiadał prawa miejskie, które w 1755r. potwierdził król pruski Fryderyk II. Rozwój miasta zahamowany został jednak przemarszami wojsk napoleońskich, epidemiami i pożarami. Po I wojnie światowej Sułów, pozbawiony przemysłu, liczył około 1500 mieszkańców.
W okresie II wojny światowej na terenie gminy Sułów istniały filie obozów koncentracyjnych oraz obozów pracy przymusowej.
Po wyzwoleniu Sułowa 22.01.1945r. przez Armię Czerwoną osada liczyła zaledwie kilkudziesięciu mieszkańców – autochtonów (8 rodzin) oraz Polaków z Poznańskiego i z Warszawy wywiezionych tu na przymusowe roboty. Niemcy zostali ewakuowani przez władze niemieckie i sami uciekli przed frontem. W 1944r. nawet ksiądz katolicki został powołany do służby wojskowej. Świadczy o tym jego ostatni zapis w kronice kościelnej. W okolicznych wsiach u „bauerów” pracowali byli powstańcy Wielkopolscy. Po wojnie zostali oni odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
Do końca 1949r. ziemia sułowska zaludniła się osadnikami przybyłymi z powiatu rawickiego i krotoszyńskiego, z powiatu Gródek Jagielloński (woj. Iwowskie) wraz z ks. Franciszkiem Bosakiem, nauczycielem Janem Demskim oraz sołtysem Janem Walniczkiem przyjechała tu i osiedliła się cała parafia. W początkowym okresie ujawnił się, problem współdziałania osadników z Poznańskiego i repatriantów ze wschodu. Konieczność współżycia w nowym środowisku z czasem integrowała jednak społeczeństwo sułowskie.
Kościoły w Sułowie są jednymi z najważniejszych zabytków Sułowa:
– Kościoł parafialny pod wezwaniem świętego Piotra i Pawła (wybudowany między rokiem 1731 a 1734, charakteryzuje się tradycyjnym murem pruskim),
– cmentarny kościoł ewangelicki pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej (powstał w latach 1765-1767r, podobnie jak przy poprzednim kościele cechuje się murem pruskim).
Szczegółowa historia Sułowa i fotografie znajdują się na stronach Towarzystwa Przyjaciół Sułowa oraz publikacjach dotyczących Milicza.
Historia parafii po II Wojnie światowej
Pierwszy zapisek w kronice parafialnej powojennej jest zamieszczony z datą 15 stycznia 1945 roku. Informuje, że po wycofaniu się Niemców do Sulejowa weszły oddziały Armii Czerwonej. W tym samym czasie przybywają pierwsi osadnicy polscy, głównie z powiatu krotoszyńskiego i rawickiego.
Z datą 6 czerwca 1945 roku jest informacja, że na terenie parafii osiedla się ks. Franciszek Bosak wraz ze swoimi parafianami z parafii Bar w powiecie Gródek Jagielloński. Do parafii Sułów zaliczono następujące gromady: Baranowice, Brzeziny, Dunkowo, Grabówka, Gruszeczka, Łąka, Miłosławice, Olsza, Paradowo, Piotrkosice, Duda Sułowska, Sączno (pisownia z kroniki), Sulimierz oraz Węgrzynowo.
W dniu 4 września 1945 roku odbyło się uroczyste nabożeństwo na rozpoczęcie roku szkolnego i w uroczystościach wzięło udział 57 dzieci.
Dnia 20 października przybywa p. kościelny Józef Zając.
8 grudnia 1945 roku odbył się pierwszy odpust ku Czci Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej. W 1945 roku założono również kaplice w Olszy w szkole wyznaniowej. W 1945 roku odbyło się 17 chrztów i 10 ślubów.
1946
W czasie tego roku poświęcono krzyże, przejęto i uporządkowano kościół protestancki, świętowano odpust ku czci św. Apostołów Piotra i Pawła jak i odpust Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej.
W tym roku odbyło się 104 chrztów i 39 par złączyło się w sakramencie małżeństwa.
1947
W czerwcu 1947 roku rozpoczęto budowę cmentarza parafialnego a na przełomie października i listopada w parafii odbyły się misje parafialne.
119 chrztów i 40 par zawało związek małżeński
1950
W lutym nastąpiła zmiana proboszcza, odchodzi ks. Franciszek Bosak a przychodzi ks. Franciszek Wołyniak.
W 1950 roku ochrzczono 152 dzieci, było 20 ślubów oraz 34 zgony.
1951
We wrześniu następuje ponowna zmian proboszcza. Na miejsce ks. Franciszka Wołyniaka przychodzi salezjanin, ks. Paweł Michałek.
1953
Dnia 3 maja 1953 roku przed sumą w dużym Kościele odbyło się poświęcenie obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej w ołtarzu głównym.
Natomiast 31 maja w kaplicy w Olszy poświęcono obraz i ołtarz Matki Bożej Wspomożenia Wiernych.
1956
W styczniu rozpoczęto remont organów w Kościele Parafialnym.
W dniu 21 października 1956 roku poświęcono Obraz Matki Bożej Częstochowskiej, w dużym kościele jako wotum Polskiego Roku Jubileuszowego. Wtedy zakończono odnowę kościoła.
1957
W roku 1957 powróciła nauka religii do szkoły. Salezjanie w szkole wystawili dramat „Nowa Golgota”. Sztuka została odegrana później również w Żmigrodzie w byłym kościele ewangelickim.
1958
Rok 1958 rozpoczęto wystawieniem Jasełek. W okresie Wielkiego Postu przygotowano „Mękę Pańską”, którą odgrywano nie tylko w Sułowie ale w Żmigrodzie, Koniowie, Rawiczu i Radziądzu.
W listopadzie 1958 roku zostali zwolnienie z nauczania religii w szkołach wszyscy księża i osoby zakonne.
1959
Na początku września podano plan lekcji religii w całej parafii. Dostosowano się do nowej rzeczywistości i katechizacji w parafii.
1964
Z wydarzeń zapisanych należy wspomnieć o mandacie karnym udzielonym proboszczowi za organizację procesji Bożego Ciała.
Zakończono również naprawie ławek w Dużym Kościele.
1968
W kronice odnotowany, że władze nie zgodziły się na procesję Bożego Ciała w rynku. Procesja odbyła się ulicą Kościelną i Żmigrodzką.
1969
Władze nie zezwoliły na przejście procesji. Proboszczem parafii został mianowany ks. Henryk Piegłowski. Ponieważ nie znosi okazałości więc dekretu Kurii biskupiej, który powoływał go do parafii Sułów wysłuchał się konfesjonale.
1970
26 kwietnia powiadomiono parafian ze pan Józef Zając zrezygnował z bycia kościelnym i przeszedł na rentę (był od 1945 roku).
